Każdy z nas ma swoją własną osobowość, która jest indywidualna i niepowtarzalna. Nie ma drugiego takiego samego człowieka na ziemie, chociaż jest nas sześć miliardów ludzi. Jest to tajemnica, którą trudno wyjaśnić i w pełni zrozumieć. Psychologowie poświęcili wiele czasu i energii aby zbadać to zagadnienie. Udało im się sklasyfikować ludzi w kilka głównych grup. Przykładowy model osobowości opisuje metodyka Discovery Insights. W 2014 roku uczestniczyłem w szkoleniu, w którym na podstawie odpowiedzi na pytania, został określony mój profil osobowości (patrz grafiki). Jedną z moich cech osobowości jest introwertyzm. Potwierdzają to moje obserwacje i przemyślenia, kim jestem i dlaczego tak a nie inaczej się zachowuję i działam.

Odbiór społeczny

Introwertyk jest często niewłaściwie rozumiany przez ludzi i otoczenie, w którym się znajduje. Fakt, że jest nieśmiały, trzyma się na uboczu i rzadko się odzywa, odbierany jest jako dziwne zachowanie i brak ogłady oraz przystosowania się do zaistniałej sytuacji. Taki jednak jest od urodzenia i raczej się nie zmieni, chociaż można pracować nad wychodzeniem poza swoje ograniczenia. Wymaga to jednak wytrwałości, zaangażowania i dużo energii aby przezwyciężać swoje naturalne odruchy.

Zamiast jednak walczyć z sobą samym, lepiej wykorzystać mocne strony introwertyka i zdobyć świat, takim jakim jesteś.

Pozostań wierny sobie

Jakie mocne strony ma introwertyk?

• Obserwacja. Ponieważ izoluję się od świata zewnętrznego, mogę łatwiej wyłapywać bodźce, które z niego płyną. Zauważam to, czego ktoś inny nie widzi i w ten sposób zbieram dużo informacji, które później można wykorzystać w analizie danego zdarzenia lub sytuacji. Zawsze byłem ciekawy świata i interesowało mnie coś nowego, innego. Obserwowałem i wyciągałem wnioski.
• Słuchanie. Jeżeli nie mówię, to mogę skoncentrować się na słuchaniu. Jak trudno w dzisiejszym świecie znaleźć dobrego, uważnego i aktywnego słuchacza, które nie będzie chciał tylko mówić, ale usłyszeć i zrozumieć drugiego człowieka. Jestem cierpliwym słuchaczem a czasem nawet podsłuchiwaczem, co często wypomina mi Żona i nazywa „gumowe ucho”. Jak widać może to być zarówno dar jaki przekleństwo
• Kreatywność. Ograniczanie bodźców z zewnątrz pozwala mi uwolnić swój potencjał wewnętrzny i uruchomić pokłady energii, które działają cuda w moim życiu. Nigdy nie spodziewałem się, że będę pisał i w ten sposób wyrażał swoje myśli, opinie i wnioski. Jakich pokładów kreatywności jeszcze nie uwolniłem?
• Rozwiązywanie problemów. Analityczny umysł bardzo przydaje się, w skutecznym rozwiązywaniu problemów. Im trudniejsze zagadnienie tym większe wyzwanie i ciekawość jego rozwiązania. Tak naprawdę nie robię w swoim życiu zawodowym nic innego, jak tylko rozwiązuje problemy, zagadnienia, tematy, sprawy, wyzwania, które występują w organizacjach IT i nie tylko.
• Intuicja. Do dzisiaj nie zastanawiałem się, czy mam intuicję ale uświadomiłem sobie, że muszę mieć. Pomaga mi ona przy podejmowaniu decyzji, chociaż czasami chcę być od niej mądrzejszy. Kiedyś kupowałem opony przez internet, w teoretycznie sprawdzonym sklepie i tak coś mnie powstrzymywało przed wykonaniem przelewu. Ostatecznie wykonałem płatność a następnie dopiero zacząłem szukać w Internecie i znalazłem negatywne opinie o sprzedawcy. Teraz bardziej ufam mojej intuicji :-). Jako ciekawostkę dodam, że nieuczciwy sprzedawca został skazany, prawomocnym wyrokiem sądu na jeden rok więzienia. Pieniędzy jednak nie odzyskałem
• Empatia. Mimo, że jest we mnie dużo egoizmu, znak zodiaku lew do czegoś zobowiązuje :-), to dzięki umiejętności słuchania potrafię wczuć się w położenie drugiej osoby i wesprzeć ją dobrym słowem, gestem lub czynem. Nie przychodzi mi to łatwo, ale nie mam serca z kamienia.
• Samoświadomość. Tą cechę introwertyka odkryłem w sobie niedawno, dzięki przeczytaniu książki „Potęga teraźniejszości” Eckharta Tolle. Zwracam większą uwagę na to co się dzieje tu i teraz. Na co mam wpływ i co mogę kształtować. Nie żyję przeszłością i nie rozmyślam zbytnio o przyszłości, co nie znaczy, że jej nie planuje i nie kreuję. Znam swoje ograniczenia i pracuję aby je wyeliminować. Nie jest to oczywiście łatwe ale kto powiedział, że będzie?
• Analiza. Umysł analityczny i ścisły miałem od początku, to cecha której byłem świadomy już w szkole podstawowej. Jednak nie wiedziałem, że jest tak potrzebny i przydaje się nie tylko w pracy :-). Do analizy potrzebne są dane, dlatego najpierw należy je zgromadzić. Im więcej danych tym lepiej można temat przeanalizować. Nie należy jednak przesadzić, bo duża ilość danych to czas potrzebny na ich przetworzenie oraz wcale nie koniecznie łatwiejsze podejmowanie decyzji. Czasami mniej danych pozwala podjąć szybką decyzję, zamiast tracić czas na analizy, które już nic więcej do tematu nie wniosą.
• Spokój i opanowanie. Wydawać by się mogło, że to nie moja domena. Mimo, że jestem introwertykiem to również cholerykiem, który kumuluje emocje w sobie, a jak wybucha to jak wulkan. Szybko jednak wracam do „normalnego” stanu. Opanowanie w moim przypadku, sprowadza się do tłumienia emocji i nie okazywania ich na zewnątrz. Mogę się w środku gotować jednak nikt tego nie zauważy, no chyba że mnie bardzo dobrze zna. Uczę się wewnętrznego spokoju w czym pomaga mi medytacja oraz modlitwa, a dokładnie czytanie pisma świętego.

Jeżeli jesteś introwertykiem, tak jak ja, nie musisz udawać kogoś innego, ani się zmieniać. Bądź świadomy swoich słabych i mocnych stron. Pracuj aby słabe rozwijać, a mocne wykorzystywać jako swoją przewagę konkurencyjną. Pamiętaj, nie ma złych ani dobrych cech osobowości. Są tylko takie, które są postrzegane jako atrakcyjne i takie, które ludzie uważają za niepożądane. Nie przejmuj się tym, wszystkie są potrzebne i każda ma swoje zastosowanie. Musisz tylko odkryć jakie i użyć jej jako twojej tajnej broni.

Pytanie: Którą cechę introwertyka uważasz za najważniejszą i dlaczego?

Artykuł Jestem introwertykiem pochodzi z serwisu Mariusz Siek.